Αναλυτικά όσα δήλωσε ο τεχνικός του Τριφυλλιού στα "Πράσινα Νέα":
Επειδή πάντα είναι καλό να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι ας κάνουμε ένα μικρό ταξίδι πίσω στο χρόνο. Τότε που κάνατε τα πρώτα σας βήματα ως βολεϊμπολίστας στο Δημόκριτο. Τι θυμάστε από εκείνη την περίοδο;"Θυμάμαι ότι ξεκίνησα να ασχολούμαι εντελώς τυχαία με το βόλεϊ. Δύο συμμαθητές μου έπαιζαν στην ομάδα του Δημοκρίτου και μου άρεσε η εικόνα που τους έβλεπα με τις φόρμες της ομάδας. Ρώτησα από ενδιαφέρον, μου είπαν ότι είναι ωραία και πήγα στο Παλέ ντε Σπορ να κάνω την πρώτη μου προπόνηση. Κάπως έτσι ξεκίνησα..."
Το 1981 έρχεστε στον Παναθηναϊκό με τη φανέλα του οποίου κατακτάτε τέσσερα Πρωταθλήματα, τρία Κύπελλα, ενώ καταλάβατε και την τρίτη θέση στο Κύπελλο Κυπελλούχων. Ποια είναι η πιο ζωντανή ανάμνηση που έχει μείνει χαραγμένη στο μυαλό σας από εκείνες τις χρονιές;
"Αυτό που είναι αλησμόνητο είναι το πρώτο Πρωτάθλημα γιατί ήμουν και σε πολύ μικρή ηλικία, ήμουν μόλις 21 ετών. Μέχρι τότε αγωνιζόμενος ως αντίπαλος του Παναθηναϊκού, έβλεπα μια ομάδα τεράστια που την αντιμετωπίζαμε πάντα με δέος. Ευτύχισα όμως στην πρώτη μου χρονιά στην ομάδα να πάρουμε τον τίτλο. Μια εμπειρία πρωτόγνωρη για μένα τότε". Στα χρόνια που αγωνιζόσασταν στον Παναθηναϊκό ήρθε και μια μεγάλη επιτυχία σε επίπεδο εθνικών ομάδων. Φυσικά αναφέρομαι στην τρίτη θέση που κατέλαβε η Εθνική ομάδα το 1987 στη Γάνδη."Όντως. Το 1987 πιστεύω πως ήταν το αποκορύφωμα μιας ομάδος που για έξι χρόνια δούλευε μαζί. Εκτός από εμένα ήταν και άλλοι αθλητές του Παναθηναϊκού. Μέλη της ομάδας ήταν επίσης ο Δημήτρης Γόντικας, ο Τάσος Τεντζέρης και ο Μάκης Δημητριάδης. Πριν πάμε στην Γάνδη είχαμε καταλάβει πως θα μπορούσαμε να διακριθούμε. Στην προετοιμασία μας δώσαμε φιλικά με ομάδες του ανατολικού μπλοκ και είδαμε πως είχαμε την δυνατότητα να πετύχουμε κάτι καλό. Τελικά οι προβλέψεις μας επιβεβαιώθηκαν στο Βέλγιο και ήρθε αυτή η τρίτη θέση". Το τέλος της καριέρας όμως δεν ήρθε με την πράσινη φανέλα αλλά με εκείνη του αιώνιου αντίπαλου. Ποια ήταν συναισθήματά σας εκείνη την περίοδο."Τα συναισθήματα δεν ήταν καθόλου καλά. Ήταν κατά κάποιο τρόπο μία αναγκαστική επιλογή. Είτε θα έπρεπε να σταματήσω να παίζω βόλεϊ στα 32 μου είτε να πάω στον Ολυμπιακό. Άλλες ομάδες πλην του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού που να είχαν βλέψεις Πρωταθλητισμού δεν υπήρχαν τότε.
Εκείνη την εποχή υπήρχαν πολλά προβλήματα στον Παναθηναϊκό και η ομάδα είχε μία φθίνουσα πορεία. Παράλληλα, υπήρχε μια διοικητική αναταραχή. Δηλαδή, υπήρχαν κάποιοι άνθρωποι στη διοίκηση της ομάδος που δεν διαχειρίζονταν με καθόλου λογικό τρόπο την κατάσταση στην ομάδα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα πέρα από τη δική μου φυγή να αποχωρήσουν από την ομάδα ο Τάσος Τεντζέρης και ο Δημήτρης Γόντικας. Η ομάδα άρχισε να αποδυναμώνεται εξαιτίας κάποιων μικροεγωισμών ορισμένων ανθρώπων που ήθελαν να κάνουν τους παράγοντες προβάλλοντας το δικό τους εγώ. Όλα αυτά ουσιαστικά είχαν σαν αποτέλεσμα τη διάλυση της ομάδας του Παναθηναϊκού".
Μετά την ολοκλήρωση της αθλητικής σας καριέρας, πως προέκυψε η προπονητική;"Όσο μεγάλωνα και πλησίαζα προς το τέλος της καριέρας μου μου περνούσε από το μυαλό να ασχοληθώ με την προπονητική. Κάποια στιγμή ήρθε το πλήρωμα του χρόνου στα 35 μου για να κρεμάσω τα παπούτσια μου. Δεν μπορώ να πω ότι τότε δεν άντεχα άλλο να παίξω. Είχα όμως πολλά προβλήματα τραυματισμού τα οποία με είχαν κουράσει ψυχολογικά. Δεν υπήρχε μέρα που να μην πονάω και κάπου. Έτσι λοιπόν κατάλαβα ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και τράβηξα τον δρόμο μου στην προπονητική".
"Από την πρώτη στιγμή φαντάστηκα τον εαυτό μου με την πράσινη φόρμα"
Τα έφερε όμως έτσι η μοίρα που και στην προπονητική σας καριέρα τον πρώτο σας μεγάλο τίτλο τον κατακτήσατε με τον Παναθηναϊκό. Φυσικά αναφέρομαι στο Πρωτάθλημα της περιόδου 2003-04. "(γέλια) Ακριβώς έτσι είναι. Ήταν μια πολύ ιδιαίτερη χρονιά. Είχαμε και την μεγάλη ατυχία στο τέλος με τον τραυματισμό του Στάνλεϊ. Το θυμάμαι σαν να έγινε τώρα. Ήταν ένα παιχνίδι αδιάφορο με τον Άρη που όλα είχαν κριθεί, στον τελευταίο πόντο του πρώτου σετ και ενώ ήταν μέσα στο μυαλό στη συνέχεια του ματς να παίξει ο Στάθης (σ.σ Ντονάς) που τον είχα και τότε παίκτη, σε μια ανύποπτη φάση του σχίστηκε το χέρι πέρα ως πέρα.
Τότε καταλάβαμε όλοι, βλέποντας και τα χρονικά περιθώρια που είχαμε μπροστά μας, ότι ο Στάνλεϊ δεν θα μπορούσε να μας βοηθήσει στα πλέι οφ. Ψάχνοντας να βρούμε κάποια λύση είδαμε πως δεν υπήρχε κάποιο βαρύ όνομα διαθέσιμο και έτσι καταλήξαμε στον Πόλακ. Ένα παίκτη που τον είχα ως προπονητής και στην Ορεστιάδα και τον εκτιμώ απεριόριστα.
Εκείνο που μας έκανε εντύπωση ήταν πως ο Πόλακ έγινε αμέσως μέλος της ομάδας λες και ήταν από την αρχή της χρονιάς σε αυτή. Μας έδωσε έναν ρυθμό παραπάνω και μας βοήθησε να πάρουμε το Πρωτάθλημα έπειτα από πολλά χρόνια και είμαι πολύ χαρούμενος που έβαλα και εγώ το δικό μου λιθαράκι σε αυτό".
Ας έρθουμε τώρα στο φετινό καλοκαίρι. Ποια ήταν η πρώτη σας αντίδραση όταν σας πήραν από τον Παναθηναϊκό;
Το 1981 έρχεστε στον Παναθηναϊκό με τη φανέλα του οποίου κατακτάτε τέσσερα Πρωταθλήματα, τρία Κύπελλα, ενώ καταλάβατε και την τρίτη θέση στο Κύπελλο Κυπελλούχων. Ποια είναι η πιο ζωντανή ανάμνηση που έχει μείνει χαραγμένη στο μυαλό σας από εκείνες τις χρονιές;
"Αυτό που είναι αλησμόνητο είναι το πρώτο Πρωτάθλημα γιατί ήμουν και σε πολύ μικρή ηλικία, ήμουν μόλις 21 ετών. Μέχρι τότε αγωνιζόμενος ως αντίπαλος του Παναθηναϊκού, έβλεπα μια ομάδα τεράστια που την αντιμετωπίζαμε πάντα με δέος. Ευτύχισα όμως στην πρώτη μου χρονιά στην ομάδα να πάρουμε τον τίτλο. Μια εμπειρία πρωτόγνωρη για μένα τότε". Στα χρόνια που αγωνιζόσασταν στον Παναθηναϊκό ήρθε και μια μεγάλη επιτυχία σε επίπεδο εθνικών ομάδων. Φυσικά αναφέρομαι στην τρίτη θέση που κατέλαβε η Εθνική ομάδα το 1987 στη Γάνδη."Όντως. Το 1987 πιστεύω πως ήταν το αποκορύφωμα μιας ομάδος που για έξι χρόνια δούλευε μαζί. Εκτός από εμένα ήταν και άλλοι αθλητές του Παναθηναϊκού. Μέλη της ομάδας ήταν επίσης ο Δημήτρης Γόντικας, ο Τάσος Τεντζέρης και ο Μάκης Δημητριάδης. Πριν πάμε στην Γάνδη είχαμε καταλάβει πως θα μπορούσαμε να διακριθούμε. Στην προετοιμασία μας δώσαμε φιλικά με ομάδες του ανατολικού μπλοκ και είδαμε πως είχαμε την δυνατότητα να πετύχουμε κάτι καλό. Τελικά οι προβλέψεις μας επιβεβαιώθηκαν στο Βέλγιο και ήρθε αυτή η τρίτη θέση". Το τέλος της καριέρας όμως δεν ήρθε με την πράσινη φανέλα αλλά με εκείνη του αιώνιου αντίπαλου. Ποια ήταν συναισθήματά σας εκείνη την περίοδο."Τα συναισθήματα δεν ήταν καθόλου καλά. Ήταν κατά κάποιο τρόπο μία αναγκαστική επιλογή. Είτε θα έπρεπε να σταματήσω να παίζω βόλεϊ στα 32 μου είτε να πάω στον Ολυμπιακό. Άλλες ομάδες πλην του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού που να είχαν βλέψεις Πρωταθλητισμού δεν υπήρχαν τότε.
Εκείνη την εποχή υπήρχαν πολλά προβλήματα στον Παναθηναϊκό και η ομάδα είχε μία φθίνουσα πορεία. Παράλληλα, υπήρχε μια διοικητική αναταραχή. Δηλαδή, υπήρχαν κάποιοι άνθρωποι στη διοίκηση της ομάδος που δεν διαχειρίζονταν με καθόλου λογικό τρόπο την κατάσταση στην ομάδα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα πέρα από τη δική μου φυγή να αποχωρήσουν από την ομάδα ο Τάσος Τεντζέρης και ο Δημήτρης Γόντικας. Η ομάδα άρχισε να αποδυναμώνεται εξαιτίας κάποιων μικροεγωισμών ορισμένων ανθρώπων που ήθελαν να κάνουν τους παράγοντες προβάλλοντας το δικό τους εγώ. Όλα αυτά ουσιαστικά είχαν σαν αποτέλεσμα τη διάλυση της ομάδας του Παναθηναϊκού".
Μετά την ολοκλήρωση της αθλητικής σας καριέρας, πως προέκυψε η προπονητική;"Όσο μεγάλωνα και πλησίαζα προς το τέλος της καριέρας μου μου περνούσε από το μυαλό να ασχοληθώ με την προπονητική. Κάποια στιγμή ήρθε το πλήρωμα του χρόνου στα 35 μου για να κρεμάσω τα παπούτσια μου. Δεν μπορώ να πω ότι τότε δεν άντεχα άλλο να παίξω. Είχα όμως πολλά προβλήματα τραυματισμού τα οποία με είχαν κουράσει ψυχολογικά. Δεν υπήρχε μέρα που να μην πονάω και κάπου. Έτσι λοιπόν κατάλαβα ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και τράβηξα τον δρόμο μου στην προπονητική".
"Από την πρώτη στιγμή φαντάστηκα τον εαυτό μου με την πράσινη φόρμα"
Τα έφερε όμως έτσι η μοίρα που και στην προπονητική σας καριέρα τον πρώτο σας μεγάλο τίτλο τον κατακτήσατε με τον Παναθηναϊκό. Φυσικά αναφέρομαι στο Πρωτάθλημα της περιόδου 2003-04. "(γέλια) Ακριβώς έτσι είναι. Ήταν μια πολύ ιδιαίτερη χρονιά. Είχαμε και την μεγάλη ατυχία στο τέλος με τον τραυματισμό του Στάνλεϊ. Το θυμάμαι σαν να έγινε τώρα. Ήταν ένα παιχνίδι αδιάφορο με τον Άρη που όλα είχαν κριθεί, στον τελευταίο πόντο του πρώτου σετ και ενώ ήταν μέσα στο μυαλό στη συνέχεια του ματς να παίξει ο Στάθης (σ.σ Ντονάς) που τον είχα και τότε παίκτη, σε μια ανύποπτη φάση του σχίστηκε το χέρι πέρα ως πέρα.
Τότε καταλάβαμε όλοι, βλέποντας και τα χρονικά περιθώρια που είχαμε μπροστά μας, ότι ο Στάνλεϊ δεν θα μπορούσε να μας βοηθήσει στα πλέι οφ. Ψάχνοντας να βρούμε κάποια λύση είδαμε πως δεν υπήρχε κάποιο βαρύ όνομα διαθέσιμο και έτσι καταλήξαμε στον Πόλακ. Ένα παίκτη που τον είχα ως προπονητής και στην Ορεστιάδα και τον εκτιμώ απεριόριστα.
Εκείνο που μας έκανε εντύπωση ήταν πως ο Πόλακ έγινε αμέσως μέλος της ομάδας λες και ήταν από την αρχή της χρονιάς σε αυτή. Μας έδωσε έναν ρυθμό παραπάνω και μας βοήθησε να πάρουμε το Πρωτάθλημα έπειτα από πολλά χρόνια και είμαι πολύ χαρούμενος που έβαλα και εγώ το δικό μου λιθαράκι σε αυτό".
Ας έρθουμε τώρα στο φετινό καλοκαίρι. Ποια ήταν η πρώτη σας αντίδραση όταν σας πήραν από τον Παναθηναϊκό;
"Όταν με πήραν και κλείσαμε το πρώτο ραντεβού το πρώτο πράγμα που πέρασε από το μυαλό μου ήταν να φανταστώ τον εαυτό μου με την πράσινη φόρμα. Σε πολλούς μπορεί να φανεί αστείο ή ρομαντικό αλλά αυτή ήταν πρώτη μου σκέψη. (γέλια)
Έγινε το πρώτο ραντεβού, συζητήσαμε διάφορα πράγματα, ενημερώθηκα για την κατάσταση αλλά και τις δυσκολίες που υπήρχαν. Σε σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό το μπάτζετ ήταν κατά περίπου 1/3 ίσως και παραπάνω μειωμένο. Μέσα από αυτό το δεδομένο έπρεπε να γίνουν οι επιλογές των αθλητών".
"Έχουμε ανάγκη του φιλάθλους μας"
Αρκετοί όμως στην αρχή της σεζόν σας θεωρούσαν "τελειωμένους ", όμως εσείς μέχρι στιγμής τους έχετε διαψεύσει όλους.
"Κοιτάξτε να δείτε. Πρέπει να γνωρίζει ο κόσμος ότι πολλές φορές τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία. Είναι ένας κανόνας που μέσα στον αθλητισμό επαληθεύεται.
Η αλήθεια είναι ότι αυτή τη στιγμή έχουμε το τρίτο μπάτζετ στην Ελλάδα. Ο Ολυμπιακός έχει το μεγαλύτερο μακράν και έπειτα είναι η ομάδα της Πάτρας. Έχουμε ξεκινήσει με κάποια δεδομένα αυτή την προσπάθεια. Ξέραμε τα δυνατά σημεία των αντιπάλων μας. Γνωρίζαμε όμως και τα δικά μας.
Έχουμε ένα σκελετό από πολύ καλούς παίκτες. Τα παιδιά έχουν δέσει αρμονικά αλλά θα μπορούσαμε ακόμα καλύτερα και το τονίζω αυτό. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι υπάρχει δίψα και θέληση η ομάδα μετά από αρκετά χρόνια να πάρει έναν τίτλο. Αυτό είναι ένα σοβαρό κίνητρο που μας δίνει τη δύναμη να προχωράμε και αφήνει σε δεύτερη μοίρα τα προβλήματα που έχουμε".Πάντως η αλλαγή της έδρας και η μετακόμιση της ομάδας στο Μετς δεν πήγε όπως θα το περιμένατε...
"Κοιτάξτε. Τα πράγματα είναι απλά. Θα θέλαμε φέτος να συμπορευθούμε με τους φιλάθλους μας. Δεν μπορεί κανείς να καταλάβει πόσο πολύ ανάγκη το είχε αυτό η ομάδα φέτος.
Η διαφοροποίηση της ομάδας σε σχέση με εκείνη που είχε σχεδιάσει ο Αλέκος Λεώνης ήταν σημαντική αφού άλλαξαν έξι άτομα λόγω των νέων συνθηκών που προέκυψαν το καλοκαίρι. Πιστεύαμε όμως ότι με τη βοήθεια του κόσμου θα ξεπερνούσαμε όλα τα προβλήματα. Σε συνδυασμό με την απαίτηση των φιλάθλων μας να αλλάξουμε έδρα οδηγηθήκαμε στη λύση του Μετς.
Θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής. Οι άνθρωποι του γηπέδου μας συμπεριφέρθηκαν άψογα. Το γήπεδο όμως αυτό δεν κάνει είναι αναχρονιστικό και δεν κάνει για βόλεϊ. Είναι πολύ χαμηλό, ο φωτισμός ήταν πολύ κακός το ίδιο και οι βοηθητικοί χώροι. Σε αυτό φυσικά δεν έχει καμία ευθύνη ούτε ο Δήμος, αλλά ούτε και οι άνθρωποι του γηπέδου.
Δεν γίνεται όμως μια ομάδα που θέλει να κάνει Πρωταθλητισμό την ώρα που κάνει βίντεο δύο μέλη της ομάδας να μένουν έξω από χώρο γιατί δεν χωρούσαν μέσα στην αίθουσα και να κοιτούν από το παράθυρο. Είπαμε όμως με τα παιδιά να κάνουμε κάποιες υποχωρήσεις ώστε να έχουμε τον κόσμο μας στο πλευρό μας.
Δυστυχώς όμως αυτό δεν έγινε. Έτσι με την σύμφωνη γνώμη της διοίκησης επιστρέψαμε στη Γλυφάδα. Εδώ τουλάχιστον, έχουμε καλύτερες συνθήκες προπόνησης. Σε ότι αφορά στην παρουσία των φιλάθλων μας μπορεί μέχρι στιγμής τα πράγματα να μην ήρθαν όπως θα θέλαμε όμως ποτέ δεν είναι αργά. Πλέον μπαίνουμε στο πιο κρίσιμο σημείο της χρονιάς. Πρέπει το επόμενο δίμηνο η ομάδα και οι φίλαθλοι πρέπει να γίνουμε μια γροθιά για να μπορέσουμε να καταφέρουμε αυτά που θέλουμε".
"Να είμαστε μέχρι το τέλος μια γροθιά"
Η ομάδα φέτος δείχνει πολύ δεμένη. Αρκετοί το χρεώνουν αυτό σε σας.
"Όταν έχει να αντιμετωπίσεις μια κατάσταση η οποία είναι δεδομένη, γνωρίζοντας ότι σαν ομάδα έχεις κάποια πολύ δυνατά όπλα, ενώ παράλληλα έχεις να αντιμετωπίσεις αντιπάλους εγνωσμένης αξίας, θα πρέπει να βρεις τρόπο να τους ισοσκελίσεις.
Από όσα έχουμε ζήσει στη ζωή μας μαθαίνουμε. Εγώ από την πλευρά μου το πρώτο πράγμα που διέκρινα ότι χρειαζόμασταν ήταν να γίνουμε μια γροθιά. Αυτό το έχουμε καταφέρει σε πολύ μεγάλο βαθμό όμως το ξαναλέω ότι θα μπορούσαμε ακόμα καλύτερα.
Πάνω από όλα είναι ο Παναθηναϊκός και ύστερα τα "εγώ" των παικτών. Άλλωστε, αυτό είχα πει και στους παίκτες στην πρώτη ομιλία που τους είχα κάνει".
Πάντως στην προσπάθεια σας μέχρι τώρα δεν είχατε σύμμαχο την τύχη αφού όλοι οι παίκτες έχουν αντιμετωπίσει προβλήματα τραυματισμού, ενώ από την κακοδαιμονία δεν έχετε ξεφύγει ούτε εσείς."Δεν γινόταν να αποτελώ εγώ εξαίρεση.(γέλια) Αυτό που πρέπει να πούμε είναι ότι τουλάχιστον μέχρι στιγμής δεν είχαμε κάποιο σοβαρό τραυματισμό. Είχαμε πραγματικά κακοτυχίες όπως είπατε και εσείς. Ο Σαμικά για παράδειγμα έσπασε τα δάκτυλά του πάνω στο φιλέ.
Αυτές τις δυσκολίες καταφέραμε όμως και βρήκαμε την ψυχική δύναμη να το ξεπεράσουμε. Θεωρώ πως αυτό ήταν ένα τεράστιο βήμα και είναι κάτι που θα το βρούμε μπροστά μας από εδώ και πέρα. Μπορέσαμε σαν ομάδα και ανταποκριθήκαμε στις δυσκολίες. Όσοι νομίζουν πως είναι μόνο η απουσία ενός παίκτη κάνουν λάθος. Το σημαντικότερο μειονέκτημα που είχαμε ήταν ότι λόγω τον απουσιών δεν μπορούσαμε να κάνουμε την προπόνησή μας.
Για να προετοιμαστείς για ένα παιχνίδι πρέπει να έχεις και τους δώδεκα παίκτες στη διάθεσή σου. Για εμάς αυτό είναι ένα είδος πολυτελείας. Πολλές φορές έχει χρειαστεί να μπουν στο γήπεδο για να μας βοηθήσουν τόσο ο βοηθός μου, Παύλος Καραμαρούδης, όσο και ο στατιστικολόγος μας Αντώνης Βουρδέρης.
Παράλληλα, έχουμε φέρει και ένα παιδί από την ομάδα των εφήβων το οποίο μας βοηθά ειδικά στην πίσω ζώνη. Αυτό που έχουμε σκεφτεί και έχουμε αποφασίσει με τα παιδιά είναι ότι ποτέ δεν θα εγκαταλείπουμε την προσπάθειά μας. Πάντα θα δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό και αν υπάρξουν κάποιοι οι οποίοι είναι καλύτεροι από εμάς θα ξέρουμε πως έχουμε κάνει ότι μπορούσαμε".
Ένα άλλο γνώρισμα του Τριφυλλιού φέτος, είναι ο χαρακτήρας που έχει δείξει στα περισσότερα μεγάλα παιχνίδια της σεζόν. "Αυτό έχει να κάνει με την προσωπικότητα των παικτών. Θέλω να σταθώ πρώτα σταθώ στους Έλληνες παίκτες. Εκτός από εξαιρετικοί αθλητές είναι και μεγάλοι εγωιστές.
Δεν τους αρέσει να χάνουν με τίποτα. Για αυτό το λόγο βγάζουν πολύ μεγάλο πάθος μέσα στους αγώνες το οποίο έχουμε καταφέρει και το ελέγχουμε. Το πάθος το οποίο σε παρασύρει σε οδηγεί σε λάθη. Είναι σημαντικό να έχουμε πάθος ελεγχόμενο.
Εκτός από τους Έλληνες, οι ξένοι που έχουμε στην ομάδα μας είναι εξαιρετικοί παίκτες με μεγάλες παραστάσεις. Μέσα από το δέσιμο που υπάρχει ανάμεσα τους βγαίνουν και αυτά τα αποτελέσματα στο γήπεδο. Αυτό πρέπει να το συνεχίσουμε μέχρι το τέλος".
Έγινε το πρώτο ραντεβού, συζητήσαμε διάφορα πράγματα, ενημερώθηκα για την κατάσταση αλλά και τις δυσκολίες που υπήρχαν. Σε σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό το μπάτζετ ήταν κατά περίπου 1/3 ίσως και παραπάνω μειωμένο. Μέσα από αυτό το δεδομένο έπρεπε να γίνουν οι επιλογές των αθλητών".
"Έχουμε ανάγκη του φιλάθλους μας"
Αρκετοί όμως στην αρχή της σεζόν σας θεωρούσαν "τελειωμένους ", όμως εσείς μέχρι στιγμής τους έχετε διαψεύσει όλους.
"Κοιτάξτε να δείτε. Πρέπει να γνωρίζει ο κόσμος ότι πολλές φορές τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία. Είναι ένας κανόνας που μέσα στον αθλητισμό επαληθεύεται.
Η αλήθεια είναι ότι αυτή τη στιγμή έχουμε το τρίτο μπάτζετ στην Ελλάδα. Ο Ολυμπιακός έχει το μεγαλύτερο μακράν και έπειτα είναι η ομάδα της Πάτρας. Έχουμε ξεκινήσει με κάποια δεδομένα αυτή την προσπάθεια. Ξέραμε τα δυνατά σημεία των αντιπάλων μας. Γνωρίζαμε όμως και τα δικά μας.
Έχουμε ένα σκελετό από πολύ καλούς παίκτες. Τα παιδιά έχουν δέσει αρμονικά αλλά θα μπορούσαμε ακόμα καλύτερα και το τονίζω αυτό. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι υπάρχει δίψα και θέληση η ομάδα μετά από αρκετά χρόνια να πάρει έναν τίτλο. Αυτό είναι ένα σοβαρό κίνητρο που μας δίνει τη δύναμη να προχωράμε και αφήνει σε δεύτερη μοίρα τα προβλήματα που έχουμε".Πάντως η αλλαγή της έδρας και η μετακόμιση της ομάδας στο Μετς δεν πήγε όπως θα το περιμένατε...
"Κοιτάξτε. Τα πράγματα είναι απλά. Θα θέλαμε φέτος να συμπορευθούμε με τους φιλάθλους μας. Δεν μπορεί κανείς να καταλάβει πόσο πολύ ανάγκη το είχε αυτό η ομάδα φέτος.
Η διαφοροποίηση της ομάδας σε σχέση με εκείνη που είχε σχεδιάσει ο Αλέκος Λεώνης ήταν σημαντική αφού άλλαξαν έξι άτομα λόγω των νέων συνθηκών που προέκυψαν το καλοκαίρι. Πιστεύαμε όμως ότι με τη βοήθεια του κόσμου θα ξεπερνούσαμε όλα τα προβλήματα. Σε συνδυασμό με την απαίτηση των φιλάθλων μας να αλλάξουμε έδρα οδηγηθήκαμε στη λύση του Μετς.
Θέλω να είμαι απόλυτα ειλικρινής. Οι άνθρωποι του γηπέδου μας συμπεριφέρθηκαν άψογα. Το γήπεδο όμως αυτό δεν κάνει είναι αναχρονιστικό και δεν κάνει για βόλεϊ. Είναι πολύ χαμηλό, ο φωτισμός ήταν πολύ κακός το ίδιο και οι βοηθητικοί χώροι. Σε αυτό φυσικά δεν έχει καμία ευθύνη ούτε ο Δήμος, αλλά ούτε και οι άνθρωποι του γηπέδου.
Δεν γίνεται όμως μια ομάδα που θέλει να κάνει Πρωταθλητισμό την ώρα που κάνει βίντεο δύο μέλη της ομάδας να μένουν έξω από χώρο γιατί δεν χωρούσαν μέσα στην αίθουσα και να κοιτούν από το παράθυρο. Είπαμε όμως με τα παιδιά να κάνουμε κάποιες υποχωρήσεις ώστε να έχουμε τον κόσμο μας στο πλευρό μας.
Δυστυχώς όμως αυτό δεν έγινε. Έτσι με την σύμφωνη γνώμη της διοίκησης επιστρέψαμε στη Γλυφάδα. Εδώ τουλάχιστον, έχουμε καλύτερες συνθήκες προπόνησης. Σε ότι αφορά στην παρουσία των φιλάθλων μας μπορεί μέχρι στιγμής τα πράγματα να μην ήρθαν όπως θα θέλαμε όμως ποτέ δεν είναι αργά. Πλέον μπαίνουμε στο πιο κρίσιμο σημείο της χρονιάς. Πρέπει το επόμενο δίμηνο η ομάδα και οι φίλαθλοι πρέπει να γίνουμε μια γροθιά για να μπορέσουμε να καταφέρουμε αυτά που θέλουμε".
"Να είμαστε μέχρι το τέλος μια γροθιά"
Η ομάδα φέτος δείχνει πολύ δεμένη. Αρκετοί το χρεώνουν αυτό σε σας.
"Όταν έχει να αντιμετωπίσεις μια κατάσταση η οποία είναι δεδομένη, γνωρίζοντας ότι σαν ομάδα έχεις κάποια πολύ δυνατά όπλα, ενώ παράλληλα έχεις να αντιμετωπίσεις αντιπάλους εγνωσμένης αξίας, θα πρέπει να βρεις τρόπο να τους ισοσκελίσεις.
Από όσα έχουμε ζήσει στη ζωή μας μαθαίνουμε. Εγώ από την πλευρά μου το πρώτο πράγμα που διέκρινα ότι χρειαζόμασταν ήταν να γίνουμε μια γροθιά. Αυτό το έχουμε καταφέρει σε πολύ μεγάλο βαθμό όμως το ξαναλέω ότι θα μπορούσαμε ακόμα καλύτερα.
Πάνω από όλα είναι ο Παναθηναϊκός και ύστερα τα "εγώ" των παικτών. Άλλωστε, αυτό είχα πει και στους παίκτες στην πρώτη ομιλία που τους είχα κάνει".
Πάντως στην προσπάθεια σας μέχρι τώρα δεν είχατε σύμμαχο την τύχη αφού όλοι οι παίκτες έχουν αντιμετωπίσει προβλήματα τραυματισμού, ενώ από την κακοδαιμονία δεν έχετε ξεφύγει ούτε εσείς."Δεν γινόταν να αποτελώ εγώ εξαίρεση.(γέλια) Αυτό που πρέπει να πούμε είναι ότι τουλάχιστον μέχρι στιγμής δεν είχαμε κάποιο σοβαρό τραυματισμό. Είχαμε πραγματικά κακοτυχίες όπως είπατε και εσείς. Ο Σαμικά για παράδειγμα έσπασε τα δάκτυλά του πάνω στο φιλέ.
Αυτές τις δυσκολίες καταφέραμε όμως και βρήκαμε την ψυχική δύναμη να το ξεπεράσουμε. Θεωρώ πως αυτό ήταν ένα τεράστιο βήμα και είναι κάτι που θα το βρούμε μπροστά μας από εδώ και πέρα. Μπορέσαμε σαν ομάδα και ανταποκριθήκαμε στις δυσκολίες. Όσοι νομίζουν πως είναι μόνο η απουσία ενός παίκτη κάνουν λάθος. Το σημαντικότερο μειονέκτημα που είχαμε ήταν ότι λόγω τον απουσιών δεν μπορούσαμε να κάνουμε την προπόνησή μας.
Για να προετοιμαστείς για ένα παιχνίδι πρέπει να έχεις και τους δώδεκα παίκτες στη διάθεσή σου. Για εμάς αυτό είναι ένα είδος πολυτελείας. Πολλές φορές έχει χρειαστεί να μπουν στο γήπεδο για να μας βοηθήσουν τόσο ο βοηθός μου, Παύλος Καραμαρούδης, όσο και ο στατιστικολόγος μας Αντώνης Βουρδέρης.
Παράλληλα, έχουμε φέρει και ένα παιδί από την ομάδα των εφήβων το οποίο μας βοηθά ειδικά στην πίσω ζώνη. Αυτό που έχουμε σκεφτεί και έχουμε αποφασίσει με τα παιδιά είναι ότι ποτέ δεν θα εγκαταλείπουμε την προσπάθειά μας. Πάντα θα δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό και αν υπάρξουν κάποιοι οι οποίοι είναι καλύτεροι από εμάς θα ξέρουμε πως έχουμε κάνει ότι μπορούσαμε".
Ένα άλλο γνώρισμα του Τριφυλλιού φέτος, είναι ο χαρακτήρας που έχει δείξει στα περισσότερα μεγάλα παιχνίδια της σεζόν. "Αυτό έχει να κάνει με την προσωπικότητα των παικτών. Θέλω να σταθώ πρώτα σταθώ στους Έλληνες παίκτες. Εκτός από εξαιρετικοί αθλητές είναι και μεγάλοι εγωιστές.
Δεν τους αρέσει να χάνουν με τίποτα. Για αυτό το λόγο βγάζουν πολύ μεγάλο πάθος μέσα στους αγώνες το οποίο έχουμε καταφέρει και το ελέγχουμε. Το πάθος το οποίο σε παρασύρει σε οδηγεί σε λάθη. Είναι σημαντικό να έχουμε πάθος ελεγχόμενο.
Εκτός από τους Έλληνες, οι ξένοι που έχουμε στην ομάδα μας είναι εξαιρετικοί παίκτες με μεγάλες παραστάσεις. Μέσα από το δέσιμο που υπάρχει ανάμεσα τους βγαίνουν και αυτά τα αποτελέσματα στο γήπεδο. Αυτό πρέπει να το συνεχίσουμε μέχρι το τέλος".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.